Presentaties Maascollege online

Tijdens het Maascollege vertelden Bart Peters, Alphons van Winden en Keesjan van den Herik meer over 'Mooder Maas'. De drie presentaties kunt u hieronder en onder 'documenten' terugvinden.

Bart Peters - De Limburgse Maasterrassen als onderlegger voor ruimtelijke ontwikkeling en hoogwaterprojecten

De TerrassenMaas is een uniek riviertraject, onvergelijkbaar met elke andere rivier in Nederland en ver daarbuiten. Het gebied vertelt een honderdduizenden jaar verhaal van boomloze ijstijden en het omhoogkomen van de bodem, als gevolg van bewegingen in de aardkorst. Tijden waarin de Maas zich meer en meer in de bodem heeft ingesneden. Processen die tot op de dag van vandaag spelen.

Op de Maasterrassen treffen we van nature geen grote neven- of hoogwatergeulen aan, maar talloze fossiele restgeulen, waarin helder grondwater de dienst uitmaakt. Dit terrassenlandschap vormt ook de logische onderlegger voor de hoogwaterprojecten en de ruimtelijke ontwikkeling van Limburg, maar vraagt tegelijkertijd om een heel eigen aanpak. Hoe ziet hoogwaterveiligheid binnen het DNA van deze rivier er dan uit? Bart doet de oproep om, anders dan in 93/95, de opgave nu allereerst als een ruimtelijke opgave te benaderen en goed na te denken over de kwaliteit die we willen nalaten.

Alphons van Winden - Waterstanden in de Maas; verleden, heden en toekomst

De Maas wordt vaak in één adem genoemd met de Rijn, maar beide rivieren kennen veel verschillen. Alphons beschrijft waarin de Maas zich onderscheidt, waar de rivier zijn water vandaan haalt, hoe de afvoer gedurende het jaar fluctueert en hoe hoogwaters ontstaan. Ook legt hij uit hoe de stuwen de waterstanden in de rivier beïnvloeden. De afvoeren in de Maas worden al meer dan 100 jaar gemeten en dat biedt een schat aan informatie hoe de rivier reageert op perioden van veel en weinig neerslag. De waterstanden verschillen dan ook flink van jaar tot jaar en soms zijn er ook langere perioden met veel hoogwaters of juist weinig water. Opvallend is, dat er geen trend zichtbaar is in de hoogwaters. De Maas houdt zich zelfs al jaren opvallend rustig en de klimaatverandering, die wel duidelijk merkbaar is in de temperatuur, heeft er niet voor gezorgd dat hoge afvoeren vaker voorkomen dan vroeger. In het Maasdal loopt nu een volgende ronde van hoogwaterbeschermingsmaatregelen. Enerzijds omdat er in de toekomst meer water verwacht wordt, maar vooral omdat de normen die de sterkte en de hoogte van de dijk bepalen recent zijn aangepast. Alphons licht in het kort toe hoe dat werkt en welke mogelijkheden er zijn om de bewoners van het Maasdal te beschermen tegen wateroverlast.

Keesjan vd Herik - Toekomst voor de Noordelijke Maasvallei

Keesjan laat zien dat, anders dan elders in Nederland, bij ons economie, wonen en winterbed in de loop van de tijd veel meer vervlochten zijn geraakt; je kunt hier nooit één element los aanpakken. Het Maasdal beveiligen tegen hoog water is daarom een veel ingewikkelder opgave dan we in eerste instantie dachten. Dit is een grote landschappelijke transformatie en een integrale ontwerpopgave waarbij we niet alleen dijken moeten beschouwen en niet alleen verruimingsmaatregelen, maar ook alles wat daarmee samenhangt. De huidige keringen zijn qua locatie -en  tracékeuze haastwerk en veelal ook technisch onder de maat. Bovendien is de Maas zoveel meer dan iets waartegen we ons moeten beschermen. Een snelweg ‘pak je in’ (om je tegen het geluid te beschermen), de Maas bij voorkeur niet; die wil je juist kunnen zien.

Als we de Maasvallei willen beschermen zullen we alle kwaliteiten van het Maasdal in ogenschouw moeten nemen en helpen te versterken. Keesjan laat zien dat we met Ooijen Wanssum een inspirerend voorbeeld hebben in onze eigen provincie.  

Contactpersoon